Leo Ferre obok G. Brassensa i J. Brela uważany jest za najwybitniejszego twórcę francuskiej piosenki. Tak się składa, że przy okazji Ferre był anarchistą o czym traktuje wiele jego utworów.
Sam piosenkarz od momentu powstania (1981) aż do śmierci (1993) zbył blisko związany z francuskim radiem "Radio Libertarie" tworzonym przez paryskich anarchistów.
Poniższy zestaw piosenek jest moim subiektywnym wyborem , spośród okołu tysiąca utworów ikony francuskiej muzyki.
Víctor Jara właściwie Víctor Lidio Jara Martínez (ur. 28 września 1932 w Lonquen, zm. 15 września 1973) – chilijski piosenkarz, gitarzysta, bard, autor tekstów, poeta, pedagog, dyrektor teatru, aktywista polityczny, członek Komunistycznej Partii Chile.[1] Víctor Jara cieszył się w swojej ojczyźnie popularnością, jako autor piosenek o charakterze rewolucyjnym i ostro krytykujących ustrój rządzący. Był bohaterem filmu Deana Reeda, "El Cantor". Został aresztowany, a następnie zamordowany w czasie puczu 11 września 1973 r., kiedy władze w kraju objął gen. Augusto Pinochet. Jara był torturowany, obcięto mu między innymi palce u dłoni, aby nie mógł grać na gitarze. Został zabity na stadionie Estadio Chile (obecna nazwa stadionu to Estadio Victor Jara). Ciało muzyka podziurawione 40 kulami wyrzucono na ulicę. Ciało trafiło potem do kostnicy, gdzie zostało rozpoznane przez jednego z pracowników, który zawiadomił żonę zamordowanego, Angielkę Joan. Wraz z dwoma przyjaciółmi umieściła ona po kryjomu ciało muzyka w niszy na cmentarzu. 5 grudnia 2009 roku Victor Jara został uroczyście pochowany na Cmentarzu Generalnym w Santiago. W trwających dwa dni uroczystościach wzięły udział dziesiątki tysięcy chilijczyków, artyści estrady i teatru.
Na cześć Víctora Jary nazwano między innymi odkrytą 22 września 1973 r., przez rosyjskiego astronoma Nikołaja Czernycha - planetoidę 2644 Victor Jara. Po śmierci gen. Augusto Pinocheta 10 grudnia 2006 r., w całym kraju ludzie spontanicznie śpiewali piosenki Víctora Jara.
Płyta "Canti Anarchici Di Pietro Gori" jest muzyczną interpretacją włoskiego poety, anarchisty, Pietro Gori'ego - jednego z najbardziej znanych włoskich anarchistów.
Chicho Sánchez Ferlosio jest jednym z najbardziej znanych bardów hiszpańskiej lewicy (i synem założyciela skrajnie prawicowej "Falangi"), który stopniowo oddalał się od od inii partii komunistycznej krocząc ku anarchizmowi, któremu pozostał wierny do śmierci.
"Cancionero de Durruti"("Ballada o Duruttim") jest w rzeczywistości soundtrackiem z filmu "B. Durutti, anarchista") i składa się z 10 pieśni poświęconych legendzie B. Duruttiego.
01 - Joe Hill - Pastel Celestial 02 - Georges Brassens - Mala Reputación 03 - Paso a Paso - Carteo 04 - Paso a Paso - Hambre de Vida 05 - Paso a Paso - Lloro Por Dentro 06 - Moi Rojo - Hey 07 - Moi Rojo - Historia Maldita 08 - Gabriel Sequeira - El Anarquista 09 - Gabriel Sequeira - Perdido en las Calles 10 - Sena Jaraiz - Errante Extremeña 11 - Lengua de Trapo - Lindos Gatitos 12 - Lengua de Trapo - La Copla del Palo Bueno 13 - Jaime Guevara - Bandera Negra I 14 - Jaime Guevara - Bandera Negra II 15 - Ethan Miller - Only 8 16 - Juanito Piquete - El Hombro 17 - Juanito Piquete - Voces Libertarias 18 - Pablo Garabato - La Mulata 19 - Pablo Garabato - Bienvenido al Camino 20 - Serge Utge - Maknovtchina 21 - Pito Karcoma - Ay Margarita 22 - Pito Karcoma - Revolución 23 - Sonoris Kausa - Indios de la Calle 24 - Sonoris Kausa - Cualquier Noche
Leo Ferre obok G. Brassensa i J. Brela uważany jest za najwybitniejszego twórcę francuskiej piosenki. Tak się składa, że przy okazji Ferre był anarchistą o czym traktuje wiele jego utworów.
